Uchwała nr 28/2006
Drugiego Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych
z dnia 22 stycznia 2006 r.

w sprawie zasad etyki doradców podatkowych

§ 1

Na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym
(t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 9, poz. 86 ze zm.) Drugi Krajowy Zjazd Doradców Podatkowych uchwala zasady etyki doradców podatkowych stanowiące załącznik do niniejszej uchwały.

§2

Uchwała wchodzi w życie po upływie trzech miesięcy od dnia podjęcia uchwały. Jednocześnie straci moc uchwała nr 9/2002 Pierwszego Krajowego Zjazdu Doradców Podatkowych z dnia 27 stycznia 2002 r. w sprawie zasad etyki zawodowej doradcy podatkowego.

 

Robert Wrzesiński
Przewodniczący Zjazdu

Wanda Sudoł
Sekretarz Zjazdu

 

Załącznik do uchwały nr 28/2006 z dnia 22 stycznia 2006 r.

ZASADY ETYKI DORADCÓW PODATKOWYCH

Rozdział I
Przepisy ogólne

Art. 1

  1. Zasady etyki doradców podatkowych wynikają z ogólnych norm moralnych i uregulowań prawnych.
  2. Zasady etyki obowiązują wszystkich doradców podatkowych i kandydatów odbywających praktyki przed wpisaniem na listę doradców podatkowych.

Art. 2

  1. Obowiązkiem doradcy podatkowego jest przestrzeganie zasad etyki.
  2. Doradca podatkowy strzeże godności zawodu oraz dba o jego ochronę.

Art. 3

Doradca podatkowy powinien kierować się dobrem swoich klientów, poszanowaniem obowiązków wynikających z uczciwości, godności i dobrych obyczajów.

Rozdział II
Rzetelność zawodowa i niezależność

Art. 4

Doradca podatkowy powinien wykonywać czynności zawodowe według najlepszej woli i wiedzy, w sposób rzetelny, z zachowaniem należytej staranności.

Art. 5

  1. Doradca podatkowy wykonuje zawód w sposób niezależny. W swoich decyzjach podlega jedynie przepisom prawa i zasadom etyki doradców podatkowych. Nie narusza to obowiązków wynikających ze stosunku pracy.
  2. Doradca podatkowy nie może łączyć funkcji członka Państwowej Komisji Egzaminacyjnej ds. Doradztwa Podatkowego i uczestnictwa w jakiejkolwiek formie kształcenia mającego na celu przygotowanie do egzaminu na doradcę podatkowego, w tym także jako organizator bądź właściciel czy współwłaściciel firmy organizującej szkolenia w tym zakresie.
  3. Doradca podatkowy nie może w szczególności:

    a) świadczyć usług w sprawie, w której występował uprzednio jako pracownik organu administracji publicznej, pracownik sądu lub sędzia,

    b) wykorzystywać lub powoływać się na jakiekolwiek osobiste stosunki w organach skarbowych, urzędach, instytucjach i sądach w celu uzyskania zlecenia.

Rozdział III
Tajemnica zawodowa

Art. 6

  1. Doradca podatkowy ma obowiązek zachować w tajemnicy wszelkie fakty i informacje, jakie powziął w związku z wykonywaniem zawodu, z wyjątkiem przypadków przewidzianych w odrębnych ustawach.
  2. Obowiązek zachowania tajemnicy, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wszystkie uzyskane przez doradcę podatkowego informacje, w szczególności zawarte w materiałach utrwalonych w jakiejkolwiek formie.
  3. Doradca podatkowy obowiązany jest zabezpieczyć przed ujawnieniem lub niepożądanym wykorzystaniem wszystko, o czym dowiedział się w związku z wykonywaniem czynności zawodowych.
  4. Doradca podatkowy jest zobowiązany do stosowania procedur chroniących dane w każdej postaci, w tym również elektronicznej, przed zniszczeniem, zmianą lub dostępem osób niepowołanych.

Art. 7

  1. Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej jest nieograniczony w czasie i trwa także po ustaniu stosunku prawnego, na podstawie którego doradca podatkowy wykonywał czynności zawodowe.
  2. Obowiązek zachowania tajemnicy obowiązuje również po zaprzestaniu wykonywania zawodu doradcy podatkowego albo skreśleniu z listy doradców podatkowych.
  3. Wszelkie dokumenty w postaci papierowej, elektronicznej, magnetycznej lub innej, stanowiące akta sprawy, objęte są tajemnicą zawodową.
  4. Doradca podatkowy zobowiązany jest zażądać od swoich współpracowników oraz wszystkich osób przez niego zaangażowanych w trakcie świadczenia usług zawodowych przestrzegania tajemnicy, o której mowa w art. 6 ust.1.
  5. Doradcy podatkowemu nie wolno powoływać na świadka innego doradcy podatkowego w celu ujawnienia wiadomości uzyskanych w związku z wykonywaniem zawodu w przypadku, gdy nie uzyskał uprzednio pisemnej zgody tego doradcy podatkowego.

Art. 8

W przypadku przeszukania w lokalu, w którym doradca podatkowy wykonuje zawód lub w mieszkaniu prywatnym doradcy podatkowego, jest on obowiązany żądać uczestniczenia w tej czynności przedstawiciela samorządu doradców podatkowych.

Rozdział IV
Informacja i reklama
Art. 9

  1. Doradca podatkowy może informować o świadczonych przez siebie usługach. Przekazywane informacje powinny być obiektywne, rzetelne i wyważone, a także nie naruszać norm estetyki i dobrych obyczajów oraz godności zawodu.
  2. Informacjami, o których mowa w ust. 1 są w szczególności: adresy pocztowe, adresy poczty elektronicznej, numery telefonów, faksów, liczba zatrudnionych doradców, informacje o przebiegu kariery i tytułach naukowych, publikacjach, informacje o zakresie działalności doradcy lub spółki doradztwa podatkowego, w tym o planowanej działalności, organizacji lub udziale w szkoleniach lub konferencjach o tematyce podatkowej, prawnej, ekonomicznej lub rachunkowej, z wyjątkiem zakazanej reklamy.
  3. Prezentowanie informacji o doradcy podatkowym lub spółce doradztwa podatkowego, jeżeli informacja ta ma charakter wartościujący, zawiera porównania, element zachęty, nakłaniania, obiecywania lub gwarantowania skuteczności, jest zakazaną reklamą.
  4. Przy okazji wystąpień publicznych lub w publikacjach o charakterze profesjonalnym lub naukowym dozwolone jest podawanie tytułu "doradca podatkowy", informacji o karierze zawodowej lub naukowej, a także o firmach, z którymi doradca podatkowy współpracuje lub funkcji, którą pełni lub pełnił w samorządzie doradców.
  5. Doradca podatkowy lub spółka doradztwa podatkowego nie może korzystać z pośrednictwa w zakresie reklamy, jeśli służy to obejściu zakazu reklamy.

Rozdział V
Konflikt interesów
Art. 10

  1. Doradca podatkowy nie podejmuje działań w sprawach, w których przypuszczalne jest wystąpienie konfliktu interesów.
  2. Konflikt interesów może występować w szczególności, gdy:

    a) doradca podatkowy lub jego spółka doradztwa podatkowego występuje w charakterze doradcy podatkowego dla stron tej samej transakcji mających przeciwstawne interesy, chyba że strony pisemnie zaakceptują ten stan rzeczy,

    b) sytuacja procesowa reprezentowanych przez doradcę podatkowego podmiotów jest tak powiązana, że sukces jednego z nich może oznaczać porażkę drugiego, chyba że strony pisemnie zaakceptują ten stan rzeczy.
  3. Konflikt interesów nie występuje tylko z tego powodu, że doradca podatkowy lub spółka doradztwa podatkowego obsługuje różne podmioty prowadzące wobec siebie interesy konkurencyjne, chyba że zobowiązał się do powstrzymania się od obsługi podmiotów konkurencyjnych.
  4. W przypadku potencjalnego lub zaistniałego konfliktu interesów doradca podatkowy powinien podjąć kroki zmierzające do jego eliminacji lub zaprzestać świadczenia usług powodujących konflikt.

Rozdział VI
Wynagrodzenie
Art. 11

  1. Określenie zasad ustalania wynagrodzenia musi nastąpić przed rozpoczęciem świadczenia usług przez doradcę podatkowego. W przypadku pomocy prawnej udzielanej przez doradcę podatkowego z urzędu obowiązują doradcę podatkowego zasady określone w art. 41a i 41b ustawy o doradztwie podatkowym.
  2. Zaleca się, dla celów dowodowych, zawieranie umów pisemnych.
  3. Doradca podatkowy nie powinien zawierać z klientem umowy, na mocy której klient zobowiązuje się zapłacić wynagrodzenie za jej prowadzenie jedynie proporcjonalnie do osiągniętego wyniku (pactum de quota litis). Dopuszczalna jest natomiast taka umowa, w której przewiduje się dodatkowe wynagrodzenie za pomyślny wynik sprawy.
  4. Jeżeli w umowie z klientem ustalone jest wynagrodzenie za pomoc z urzędu, doradca podatkowy nie może przyjmować innego poza urzędowym wynagrodzenia za przeprowadzenie sprawy objętej tym wynagrodzeniem.

Rozdział VII
Prowadzenie sprawy podatkowej i zwrot dokumentacji
Art. 12

  1. Doradca podatkowy powinien informować klienta o przebiegu sprawy i jej wyniku.
  2. Doradca podatkowy ma obowiązek informować klienta o przysługujących mu środkach odwoławczych od orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji.
  3. Doradca podatkowy może zaniechać wniesienia środka odwoławczego tylko na żądanie lub za zgodą klienta, wyrażone w miarę możliwości na piśmie.
  4. Doradcy podatkowemu wolno zrezygnować z przyjętego zlecenia bądź pełnomocnictwa w taki sposób, by klient mógł skorzystać z pomocy prawnej innej osoby. Doradca podatkowy ma obowiązek poinformowania klienta o skutkach cofnięcia pełnomocnictwa, a w szczególności o upływie istotnych terminów.
  5. Doradca podatkowy powinien zapewnić zastępstwo w przypadku czasowej niemożności prowadzenia sprawy.

Art. 13

  1. Doradca podatkowy ma obowiązek bezzwłocznie zwrócić klientowi, na jego żądanie, oryginały dokumentów stanowiące własność klienta w przypadku rozwiązania z nim umowy.
  2. Doradcy podatkowemu nie wolno uzależnić wydania dokumentów klienta od uprzedniego uregulowania przez niego należnego wynagrodzenia. Jeżeli w związku z wydaniem dokumentów klientowi powstaje konieczność sporządzenia ich kopii dla potrzeb archiwizacji określonych w odrębnych przepisach, doradca podatkowy ma prawo żądać zwrotu uzasadnionych kosztów.

Rozdział VIII
Stosunek do sądu, urzędów i innych instytucji
Art. 14

  1. Doradca podatkowy obowiązany jest przestrzegać zasad obowiązujących przed sądem, urzędem lub instytucją, przed którą występuje.
  2. Doradca podatkowy powinien dbać, aby jego zachowanie nie naruszyło powagi sądu, urzędu lub instytucji, przed którymi występuje.

Rozdział IX
Stosunki pomiędzy doradcami podatkowymi
Art. 15

  1. Doradca podatkowy obowiązany jest przestrzegać zasad lojalności, koleżeństwa i uczciwej konkurencji wobec innych doradców podatkowych.
  2. Doradca podatkowy nie powinien wypowiadać publicznie negatywnych opinii wartościujących o osobie lub pracy czy dziełach innego doradcy podatkowego. Dopuszczalne jest jednak rzeczowe odnoszenie się do argumentów bądź poglądów prezentowanych przez innego doradcę podatkowego.
  3. Doradca podatkowy może przedstawić na życzenie klienta własną opinię na temat sprawy zaopiniowanej wcześniej przez innego doradcę bez kwestionowania jego umiejętności, ale z dopuszczeniem oceny przedstawionych przez niego argumentów i z uzasadnieniem swego stanowiska.
  4. Każdy doradca podatkowy powinien współdziałać w przestrzeganiu przez członków Izby zasad etyki doradcy podatkowego oraz godności zawodu i jest uprawniony do - w miarę możliwości niepublicznego - zwrócenia uwagi organom samorządu lub innemu doradcy podatkowemu naruszającemu powyższe zasady.
  5. Doradca podatkowy może wypowiadać się na temat działań bądź zaniechań samorządu. Powinien te wypowiedzi kierować do jego organów w rzeczowej formie, wskazując inne rozwiązanie problemu bądź proponując inny sposób działania.
  6. Ewentualne skargi na innych doradców podatkowych oraz stwierdzone nieprawidłowości w wykonywaniu przez nich zawodu doradca podatkowy powinien kierować wyłącznie do odpowiednich organów samorządu, z powiadomieniem doradcy podatkowego, którego dotyczą.

Rozdział X
Odpowiedzialność dyscyplinarna
Art. 16

  1. Za naruszenie zasad etyki doradca podatkowy podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej.
  2. Doradca podatkowy ma obowiązek powiadomić podmiot zatrudniający o wszczętym lub toczącym się przeciwko niemu postępowaniu dyscyplinarnym, karnym lub karnym skarbowym, związanym z wykonywanym zawodem.
  3. W razie prawomocnego skazania doradcy podatkowego za przestępstwo w sprawie karnej lub karnej skarbowej Rzecznik Dyscyplinarny lub jego zastępca wszczyna postępowanie wyjaśniające.
  4. Przepis ust. 3 nie dotyczy spraw karnych skarbowych wynikających z wątpliwości co do interpretacji prawa podatkowego.

<< wstecz